Kupcy i ich Zywostatki II Czarodziejski Statek by HOBB ROBIN

Author:HOBB ROBIN [Hobb Robin]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-09T09:11:43.141000+00:00

* * *

Reszta kłębowiska najwyraźniej nie wyczuła, że coś jest nie w porządku. Może Sessurea był trochę nieswój, inni jednakże wydawali się zadowoleni. Wszędzie wokół było w bród łatwo dostępnego jedzenia, towarzyszyło im ciepło Krainy Obfitości, a nowe sole obudziły podniecające kolory na świeżych, obnażonych po linieniu skórach. Węże liniały często, ponieważ z powodu bogatego pożywienia szybko rosły. Shreever pomyślała z rozgoryczeniem, że pozostałym wystarcza to do szczęścia. Może niektórzy nazywali to leniwe życie polegające najedzeniu i linieniu odrodzeniem. Ona nie.Wiedziała, że Maulkin szuka czegoś więcej. Inni przedstawiciele wężowiska byli krótkowzroczni, nie dostrzegali niepokoju i rozpaczy swego przywódcy. Prowadził ich na północ. Podążali za cieniem dostawcy. Wiele razy Maulkin zatrzymywał się przy strumykach z ciepłą, słodką wodą i kosztował jej. Za każdym razem atmosfera okazywała się nieodpowiednia. Reszta grupy nie chciała stracić z oczu dostawcy. W pewnej chwili Sessurea zaszokował wszystkich. Rozłożył krawatkę i zakwestionował sens głupiej wędrówki, twierdząc, że powinni tu poczekać. Mimo to w kilka sekund później skonfundowany Maulkin zamknął paszczę, opuścił ciepły strumień i ponownie ruszył za cieniem statku.

Shreever nie zmartwiła się szczególnie, gdy dostawca przystanął, a przywódca chętnie przy nim został. Kim była, by wątpić w decyzje tego, który posiadał wspomnienia starożytnych? Kiedy wszakże statek zawrócił z powrotem na południe, a Maulkin kazał im znowu za nim pójść, zaniepokoiła się. Coś jej nie pasowało. Sessurea najprawdopodobniej podzielał jej zdenerwowanie.

W przelocie mignęły im inne wężowiska, podążające za swoimi dostawcami”. Wszystkie wydawały się zadowolone i syte. W takich sytuacjach Shreever szukała winy w sobie. Może zbyt wiele śniła i zbyt dosłownie pojmowała świętą tradycję. Nagle zauważyła, że ich przywódca jest bardzo roztargniony, nawet w trakcie jedzenia. Podczas gdy inni chwytali pożywienie i pożerali je, on przestawał w pewnej chwili jeść, zawisał niemal bez ruchu (poruszały się tylko jego skrzela) i zaczynał węszyć w poszukiwaniu jakiegoś nieuchwytnego zapachu. Kiedy dostawca zatrzymywał się na jakiś czas, pozostałe węże z ich kłębowiska odpoczywały, a Maulkin często wznosił się, niemal aż pod sam Kraj Niedostatku, zamykał oczy i zaczynał wić się w tańcu. Sessurea obserwował go wówczas prawie tak uważnie jak Shreever. Przywódca zwijał się, skręcał i skórą całego ciała chłonął otoczenie. Porykiwał przy tym cicho i niespokojnie; pozbawione sensu słowa przeplatały się z fragmentami świętej wiedzy. Czasami podnosił głowę ponad Krainę Obfitości, zaglądał do Kraju Niedostatku, a następnie ponownie się zanurzał, mamrocząc coś o światłach, światłach, światłach.

Shreever nie mogła dłużej tego znieść. Poczekała, aż Maulkin przestanie tańczyć i oka na jego ciele przyciemnią się z wyczerpania. Wreszcie znużony przywódca zachwiał się i zaczął opadać na dno. Krawatka obwisła i straciła swój prowokacyjny wygląd. Wtedy Shreever zbliżyła się do węża i zaczęła opadać wraz z nim.

–Maulkinie – zatrąbiła cicho. – Zawiodła cię twoja wizja? Zgubiliśmy się?

Przywódca otworzył oczy i spojrzał na nią. Potem leniwie wykonał pętlę, okręcił się wokół Shreever i pociągnął ją w dół. Splątani razem opadli w miękkie błoto.

–Nie chodzi jedynie o miejsce – powiedział jej prawie sennym głosem – lecz także o czas. Oraz o wężowisko. Takie wężowisko nie zebrało się od czasów starożytnych. Niemal wyczuwam Tę, Która Pamięta.

Shreever zadygotała wszystkimi zwojami, próbując zinterpretować wspomnienie przywódcy.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.